کاف نیوز ؛ در نگاه او چیزی به جز دلتنگی نمی‌توان پیدا کرد، گویی هنوز هم با فرزندش زندگی می‌کند. او زندگی خود را به خاطرات میلاد گره زده و می‌گوید میلاد، مدام جلو چشمم است و صدایش در گوشم می‌پیچد. حریف بعضی که در گلو دارد نیست و از مهربانی فرزند ته تغاری خود تعریف می‌کند تا بلکه قدری آرام بگیرد

او تنها یک مادر نبود بلکه سنگ صبوری برای میلاد بود تا به درد و دل‌های او گوش دهد. مادری که در آرزوی فرزندش برای رسیدن به مقام شهادت، همچون پروانه بال و پر سوزاند و حالا دلتنگی خود را پشت چهره مهربانش پنهان کرده است و در لحظات دلتنگی خود، ذکر خدا را پیشه می‌کند تا به آرامش برسد.



امروز مصادف با اولین سالگرد شهید والامقام میلاد جبارپور است که همواره آرزوی شهادت داشت و بارها به مادرش گفته بود که اگر در اینجا به شهادت نرسم، روزی مدافع حرم حضرت زینب (س) خواهم بود تا در راه بانوی قهرمان کربلا به فیض شهادت نایل شوم. 

شهید والا مقام میلاد جبارپور، سرباز وظیفه دهه هفتادی و اهل تبریز بود که در تیپ ۳۶۴ مهاباد خدمت می‌کرد و در شبانگاه ۲۰ تیرماه ۱۴۰۰ در منطقه عمومی اوغلی، در حین اجرای رزم شبانه به درجه شهادت نایل شد.شهید کم سن و سالی که در تمام صفحات دفترچه خاطرات خود، یا هو شهادت را حک کرده است تا روزی به دیدار پرودگار متعال خود بشتابد.

وی در سال ۱۳۷۹/۷/۱۸ در تبریز چشم بر جهان گشود؛ شهیدی که از همان روزهای نخست در آرزوی شهادت بود تا اینکه در سال ۱۴۰۰/۴/۲۰ به فیض شهادت نایل شد.



امروز افتخار این را داشتم تا پای صحبت‌های مادر شهید میلاد جبارپور بنشینم، مادری که هر لحظه دلتنگ فرزندش می‌شود، روز عاشورا را به خاطر می‌آورد که حضرت قاسم (ع) با رشادت خود، برای زنده نگه داشتن دین مقدس اسلام، شجاعانه جنگید و به میهمانی ملکوت پیوست.

میلاد جلوی چشمام من است و من با او زندگی می‌کنم

نرگس جباری، مادر شهید والامقام میلاد جبارپور از تبار شهدای سرباز وظیفه است که صحبت خود را این گونه آغاز می‌کند  : من شش فرزند پسر دارم و میلاد نیز فرزند ته تغاری من بود. او در همه چیز نمونه بود و بیشتر اوقات به برادران خود پند و نصیحت می‌داد و راه درست را برای آنان نشان می‌داد.



وی ادامه داد : میلاد برای من یک دنیا بود و تاکنون از او نرنجیده بودم؛ اخلاق و رفتار او با همه خوب بود و هر موقع یاد حرف‌های او می‌افتم خیلی ناراحت می‌شوم و دلتنگی به سراغم می‌آید.

جباری گفت : پس م اهل خوش گذرانی و گشت و گذار نبود؛ او یک بسیجی بود و پاتوق همیشگی او مساجد بود. اهل اسراف نبود بلکه کمک حال نیازمندان بود و در کارهای خانه نیز به من کمک می‌کرد.

میلاد دوست داشت مدافع حرم باشد 

مادر شهید میلاد جبارپور افزود : فرزندم همواره در آرزوی شهادت بود و بارها به من گفته بود که مادرجان، من اگر در اینجا به شهادت نرسم روزی لباس مدافع حرم حضرت زینب (س) را بر تن خواهم کرد و راهی سوریه خواهم شد تا در جوار حرم مطهر حضرت زینب (س) به شهادت برسم.

وی گفت : حتی در دفترچه خاطرات خود نیز بارها نوشته است که من به شهادت خواهم رسید تا اینکه به آرزوی خود رسید و در زرم شبانه به شهادت رسید.



جباری ادامه داد : خبر شهادت میلاد را به برادران او اطلاع داده بودند و من زمانی که از این خبر مطلع شدم خیلی ناراحت شدم.

وی بیان کرد: وقتی دلتنگ میلاد می‌شوم برای تمامی شهدای گرانقدر اسلام ذکر می‌گویم و از خداوند متعال می‌خواهم تا به من صبر روزی کند.

جباری افزود : من همواره در دلم می‌گویم خدایا تو میلاد را از میان دوستان و برادرانش گلچین کردی و من نیز او را قربانی حضرت قاسم (ع) می‌دانم پس به من صبری عطا کن.