کاف نیوز؛احد نقش شور سپهر: \"محمدرضا پورابراهیمی\"، نماینده کرمان، این روزها به چهره ای جدید در فضای \"تراکتورستیزی\" و نماد عینی مدافعان \"درازدستی\" به ثروت و منابع معدنی منطقه آذربایجان در اتمسفر سیاسی کشور تبدیل شده است.
اظهارات سخیف و دخالت گونه این نماینده \"سریع الرشد\" در خصوص \"تراکتور\" و بالاتر از آن، توهمات فانتزی وی پیرامون منابع عظیم معدنی \"طلا و مس\" آذربایجان و سونگون، در حالی از موضع جعلی \"خودمالک پنداری\" گستاخانه در فضای رسمی رسانه ها مطرح شده است که خاستگاه \"کویری\" او و \"مغر کوچک زنگ زده اش\"، هیچ تناسبی با اصالت و عظمت \"سونگون و ورزقان\" مظلوم که سال هاست، یک تنه به \"مادر خرج\" شرکت ملی صنایع مس ایران تبدیل شده است ندارد؛ منطقه ای که به اذعان بسیاری از مطلعین و صاحب نظران، روزانه میلیاردها دلار ثروت خدادادی و منابع زیرزمینی طلا و مس این منطقه از آذربایجان را، به جیب مدیران و سیاست گذاران کرمانی الاصل شرکتی واریز می کند که در پسوندش، نام \"ایران بزرگ\" را یدک می کشد؛ اما در باطن، درآمدهایش، هیچ سرریز و نصیبی برای سرزمین اصلی آن ندارد.


نماینده کرمان، که یا با مشکل ذهنی و عقلی روبروست یا خود را به نفهمی و ندانستن زده است، در حالی \"کاسه داغ تر از آش\" و \"دایه مهربان تر از مادر\" برای معادن و منابع مس ایران شده است که گویی خبر ندارد، بخش عظیمی از دارایی ها و امکانات ذخیره شده در حساب و خزانه همین شرکت و پول های توزیع شده در استان زادگاهش، متعلق به همین ورزقان، سونگون و دیگر نواحی آذربایجان بوده و برابر قانون، سهم و حق رفاه، آسایش، اشتغال، تولید و توسعه همین منطقه محروم شمالغرب است و به فرض احتمال تخصیص بخشی از این اعتبارات برای حمایت از پرهوادارترین باشگاه آسیا، این وظیفه قانونی، در مقابل سال ها هزینه های چند صد میلیاردی برای تیم های بی خاصیت و \"رانت خوار\" منطقه کویری ایران، نظیر \"مس رفسنجان\"، \"مس سرچشمه\"، \"مس کرمان\"، \"مس شهر بابک\"، گل گهر سیرجان\" و ده ها تیم بزرگ و کوچک ورزشی تحت مالکیت شرکت ملی صنایع مس ایران، رقم ناچیزی خواهد بود!
این که امروز \"پورابراهیمی\"، در مقام \"داروغه\" جدید ثروت و منابع معدنی و حق آباء و اجدادی آذربایجان ظاهر شده و از جایگاهی جعلی و خودخوانده، مشغول خط و نشان کشیدن های شبیه \"داروغه شاگردها\" است، نمونه ای روشن از انبوه اجحاف ها و تحدیدهای بالادستی بر منطقه ای است که روی ثروت نشسته؛ اما مردمانش، نصیب و سهمی از این ثروت های خدادادی ندارند، ای کاش یک نفر به او بگوید: \"دهانت را ببند لطفا، دوست کویری من\"!