نقدی بر بی اعتنائی عمومی به انتخابات اتاق بازرگانی ایران
اتاق بازرگانی ایران، جایگاهی که تبریز به راحتی از دست داد!
اتاق بازرگانی ایران در حقیقت در حکم پارلمان بخش خصوصی اقتصاد ایران محسوب می شود.اعضای این اتاق دست اندرکاران موتور اقتصاد ایران هستند.
چندی پیش نهمین دوره انتخابات ریاست اتاق بازرگانی ایران برگزار شد که در این خصوص ذکر نکات زیر حائز اهمیت است :
۱. اتاق بازرگانی ایران در حقیقت در حکم پارلمان بخش خصوصی اقتصاد ایران محسوب می شود.اعضای این اتاق دست اندرکاران موتور اقتصاد ایران هستند. با توجه به اهمیت مضاعف بخش خصوصی در چرخه اقتصاد نوین در عصر حاضر و همچنین شرایط تحریمی حاکم بر کشور اهمیت این اتاق بیش از پیش عیان می گردد. یونس ژائله با حضور در این رقابت گام بزرگی را برای کسب کرسی ریاست آن برداشته بود. لیکن با اختلاف رائ مشهودی از غلامحسین شافعی در رسیدن به کرسی ریاست بازماند.این در حالیست که تبریز قطب صنعت،تجارت و بازرگانی کشور محسوب می شود و حضور ژائله در این رقابت، نقطه عطفی برای معطوف کردن اذهان عمومی برای اثبات جایگاه آذربایجان در عرصه اقتصاد ملی میتوانست باشد. مع الاسف علاوه بر اینکه در طی پروسه انتخابات بی اعتنائی عمومی و رسانه ای قابل تاملی در آذربایجان مشاهده شد ، پس از انتخابات نیز این سکوت ادامه یافته و هیچ کس در خصوص عدم موفقیت نماینده آذربایجان اظهار نظری نکرد.
۲. یونس ژائله در راس چند شرکت بزرگ اقتصادی در آذربایجان فعال بوده و خود نیز ساکن این منطقه است و نفس حضور وی در این انتخابات حساس چنان با اهمیت بود که علی رغم پیش بینی ها در خصوص پیروزیِ شافعی ، با شجاعت ستودنی برای مطرح کردن آذربایجان بعنوان قطب اقتصادی کشور در این انتخابات حاضر شد. در این میان این سوال به ذهن می رسد که نکند علت کم توجهی به ورود یک آذربایجانی برای کسب کرسی مهم ملی همچون ریاست اتاق بازرگانی برای خود آذربایجانی ها کم اهمیت باشد ؟!
۳. بی شک و قطع یقین چون آذربایجان قطب بی منازعه صنعت و اقتصاد و بازرگانی ایران محسوب می شود لذا به خود حق می دهد برای کسب کرسی ریاست اتاق بازرگانی ایران از خود جرات و شجاعت نشان دهد که باید گفت ژائله این لیاقت و شایستگی را داشت تا در جهت کسب این جایگاه مهم گامی بزرگ بردارد . سوال اساسی اما اینجاست که آیا نمایندگان مجلس با تلاش و لابی گری نمی توانستند برای پیروزی وی در این رقابت وارد صحنه شوند ؟ آیا ریاست پارلمان بخش خصوصی ایران جایگاهی کمتر و یا بی اهمیت تر از وزارت صنعت و معدن و تجارت است که نمایندگان آذربایجان برای اعتمادِ مجلس به رضا رحمانی سنگ تمام گذاشتند ولی در این انتخابات بی اعتنا شده و از کنار موضوع به راحتی عبور کردند؟
۴. ژائله با ۱۴۰ رای در مقابل رقیب خود با ۳۰۲ رای از دستیابی به کرسی ریاست اتاق ایران بازماند. این تفاوت معنا دار حکایت از بی اعتنائی ارباب امور و گروه های ذی نفوذی همچون نمایندگان مجلس برای تاثیرگذاری و تفوق کاندیدای تبریز در این انتخابات حساس دارد. به نظر نگارنده اختلاف ۱۶۲ رای ژائله با رقیب خود مفهموش معادل میزان فداکاری رجال آذربایجان برای موفقیت وی می باشد.
۵. اینکه رئیس اتاق ایران یک مرد اهل تبریز و یا هر نقطه دیگری از ایران باشد فی نفسه مهم نیست ، چرا که کرسی ریاست اتاق ناظر بر تمامی امور مرتبط اقتصادی، صنعتی و بازرگانی بر کل ایران عزیز می باشد. آنچه مهم است اینست که درمقطعی که یکی از فرزندان صنعت و تولید آذربایجان شجاعت حضور در چنین عرصه ای را داشت ، همه ما و بخصوص افراد صاحب منصب و ذی نفوذ برای پیروزی وی در یک چنین رقابت ملی و حساس باید در کنار وی می بودند که صد افسوس نشد.
۶. رقابت ژائله با آقای شافعی از مشهد که منجر به باخت این فعال اقتصادی و تولیدی شد قطعا نتیجه اش دلسردی سایر نخبگان مقیم آذربایجان برای ورود در رقابتهای احتمالی آینده خواهد بود. بدترین عادت ما آذربایجانی ها تنبلی برای لابی و رایزنی جهت دستیابی به کرسی های موثر ملی است که اگر دقیق به آمار آن در کشور نگاه کنیم سهم ما در مقایسه با سایر استانها بسیار کم و ناچیز است.
یعقوب هوشیار
۱. اتاق بازرگانی ایران در حقیقت در حکم پارلمان بخش خصوصی اقتصاد ایران محسوب می شود.اعضای این اتاق دست اندرکاران موتور اقتصاد ایران هستند. با توجه به اهمیت مضاعف بخش خصوصی در چرخه اقتصاد نوین در عصر حاضر و همچنین شرایط تحریمی حاکم بر کشور اهمیت این اتاق بیش از پیش عیان می گردد. یونس ژائله با حضور در این رقابت گام بزرگی را برای کسب کرسی ریاست آن برداشته بود. لیکن با اختلاف رائ مشهودی از غلامحسین شافعی در رسیدن به کرسی ریاست بازماند.این در حالیست که تبریز قطب صنعت،تجارت و بازرگانی کشور محسوب می شود و حضور ژائله در این رقابت، نقطه عطفی برای معطوف کردن اذهان عمومی برای اثبات جایگاه آذربایجان در عرصه اقتصاد ملی میتوانست باشد. مع الاسف علاوه بر اینکه در طی پروسه انتخابات بی اعتنائی عمومی و رسانه ای قابل تاملی در آذربایجان مشاهده شد ، پس از انتخابات نیز این سکوت ادامه یافته و هیچ کس در خصوص عدم موفقیت نماینده آذربایجان اظهار نظری نکرد.
۲. یونس ژائله در راس چند شرکت بزرگ اقتصادی در آذربایجان فعال بوده و خود نیز ساکن این منطقه است و نفس حضور وی در این انتخابات حساس چنان با اهمیت بود که علی رغم پیش بینی ها در خصوص پیروزیِ شافعی ، با شجاعت ستودنی برای مطرح کردن آذربایجان بعنوان قطب اقتصادی کشور در این انتخابات حاضر شد. در این میان این سوال به ذهن می رسد که نکند علت کم توجهی به ورود یک آذربایجانی برای کسب کرسی مهم ملی همچون ریاست اتاق بازرگانی برای خود آذربایجانی ها کم اهمیت باشد ؟!
۳. بی شک و قطع یقین چون آذربایجان قطب بی منازعه صنعت و اقتصاد و بازرگانی ایران محسوب می شود لذا به خود حق می دهد برای کسب کرسی ریاست اتاق بازرگانی ایران از خود جرات و شجاعت نشان دهد که باید گفت ژائله این لیاقت و شایستگی را داشت تا در جهت کسب این جایگاه مهم گامی بزرگ بردارد . سوال اساسی اما اینجاست که آیا نمایندگان مجلس با تلاش و لابی گری نمی توانستند برای پیروزی وی در این رقابت وارد صحنه شوند ؟ آیا ریاست پارلمان بخش خصوصی ایران جایگاهی کمتر و یا بی اهمیت تر از وزارت صنعت و معدن و تجارت است که نمایندگان آذربایجان برای اعتمادِ مجلس به رضا رحمانی سنگ تمام گذاشتند ولی در این انتخابات بی اعتنا شده و از کنار موضوع به راحتی عبور کردند؟
۴. ژائله با ۱۴۰ رای در مقابل رقیب خود با ۳۰۲ رای از دستیابی به کرسی ریاست اتاق ایران بازماند. این تفاوت معنا دار حکایت از بی اعتنائی ارباب امور و گروه های ذی نفوذی همچون نمایندگان مجلس برای تاثیرگذاری و تفوق کاندیدای تبریز در این انتخابات حساس دارد. به نظر نگارنده اختلاف ۱۶۲ رای ژائله با رقیب خود مفهموش معادل میزان فداکاری رجال آذربایجان برای موفقیت وی می باشد.
۵. اینکه رئیس اتاق ایران یک مرد اهل تبریز و یا هر نقطه دیگری از ایران باشد فی نفسه مهم نیست ، چرا که کرسی ریاست اتاق ناظر بر تمامی امور مرتبط اقتصادی، صنعتی و بازرگانی بر کل ایران عزیز می باشد. آنچه مهم است اینست که درمقطعی که یکی از فرزندان صنعت و تولید آذربایجان شجاعت حضور در چنین عرصه ای را داشت ، همه ما و بخصوص افراد صاحب منصب و ذی نفوذ برای پیروزی وی در یک چنین رقابت ملی و حساس باید در کنار وی می بودند که صد افسوس نشد.
۶. رقابت ژائله با آقای شافعی از مشهد که منجر به باخت این فعال اقتصادی و تولیدی شد قطعا نتیجه اش دلسردی سایر نخبگان مقیم آذربایجان برای ورود در رقابتهای احتمالی آینده خواهد بود. بدترین عادت ما آذربایجانی ها تنبلی برای لابی و رایزنی جهت دستیابی به کرسی های موثر ملی است که اگر دقیق به آمار آن در کشور نگاه کنیم سهم ما در مقایسه با سایر استانها بسیار کم و ناچیز است.
یعقوب هوشیار