به گزارش کاف نیوز، محرم بیرقدار متولد ششمین روز از ششمین ماه سال 66 که با نام محرم بیرقی نیز برای مردم حاشیه شهر تبریز شناخته شده است، از جمله خیران جوان استان است که نه تنها سرمایه شخصی خود را وقف کار خیر کرده، بلکه حلقه اتصال میان خیران و نیازمندان در سال‌های اخیر شده و توانسته از این طریق دل‌های زیادی را شاد کند. او میانه خوبی با فضای مجازی دارد و صفحه اینستاگرامش با بیش از 30هزار مخاطب، روزانه صدها پیام در باب معرفی نیازمندان یا خیرین داوطلب دریافت می‌کند. او چند روز پیش به عنوان مدیرعامل موسسه خیرین جوان تبریز مهمان دفتر پایگاه خبری کاف بود و به سوالات خبرنگاران این رسانه با خوشرویی و حوصله فراوان جواب داد.

*مردم شما را بیشتر با کارهای خیرخواهانه‌تان می‌شناسند. ما دوست داریم کمی از زندگی خودتان بشنویم.

من محرم بیرقدار، 36 ساله هستم. حوزه فعالیت کاری خودم اقتصاد و تجارت است و خدا را شاکرم که وضعیت مالی خوبی دارم.

*اولین سرمایه‌ای که برای کار خیر اختصاص دادید، چه میزان بود؟

یک خودرو خارجی داشتم که آن را در همان ابتدا فروختم و کمک به نیازمندان را شروع کردم. بعدها هم با اجاره دادن یکی از دارایی‌هایم، ماهانه 100میلیون تومان درآمد ثابت برای خیریه ایجاد کردم که حالا هر ماه به صورت مستقیم به حساب خیریه واریز می‌شود.

*این ماجرای خیرخواهی شما از کجا شروع شد؟ منظورم جرقه اول است.

حوالی سال 91 در آستانه شب یلدا برای خرید هندوانه به همراه خانواده به بازار رفته بودیم. همانجا صحنه‌ای دیدم که من را ترغیب کرد به صورت جدی به حوزه کمک به نیازمندان وارد شوم.

*و آن صحنه چه بود؟

پدری به همراه فرزندش برای خرید هندوانه به بازار آمده بودند و دیدم که به خاطر کمبود مالی، پدر نمی‌تواند خواسته فرزندش را درمورد خرید هندوانه برآورده کند. از همان جا استارت کار را زدم و تا این لحظه که مقابل شما هستم ادامه دارد. اصلا اساس خیریه ما از آماده‌سازی بسته‌های انبوه برای شب یلدا شناخته شد. بعدها با شیوع ویروس کرونا که رهبر معظم انقلاب درمورد کمک‌های مومنانه تاکیداتی داشتند، بسته‌های یلدایی ما به بسته‌های معیشتی حامل اقلام مختلف تبدیل شد. با 200بسته معیشتی شروع کردیم و بعدها این عدد به ماهانه 3 الی 4هزار بسته هم رسید. حالا با فروکش‌شدن کرونا نیز همچنان این رویه ادامه دارد.

*به تازگی شما در صفحه اینستاگرام خودتان از کمک به کودکی یک ویدئو منتشر کردید که گویا در آستانه از دست دادن بینایی یک چشمش بود و با کمک خیریه شما دوباره بینایی‌اش برگشت.

بله از این موضوع می‌توانم به عنوان یکی از شیرین‌ترین خاطرات دوران کار خیر خود و موسسه‌مان یاد کنم. با من تماس گرفتند و گفتند که کودکی با یک چشم در آستانه تخلیه به بیمارستان مراجعه کرده است. سریع خودم را به آنجا رساندم. پزشکان می‌گفتند احتمال اینکه بینایی یک چشمش به طور کامل از دست برود زیاد است. پدر و مادرش پرپر می‌زدند. از پزشک پرسیدم که آیا ممکن است با سفر به پایتخت یا کشورهای خارجی دوباره سلامت چشمش را به دست بیاورد؟ او گفت ممکن است؛ اما هزینه زیادی دارد؛ شاید بالای 300 میلیون تومان.

با همسرم صحبت می‌کردم و نگران بودم که آیا خواهیم توانست این پول را جمع‌آوری کنیم؟ و او مثل همیشه به من اطمینان خاطر داد که خدا حواسش به ما هست و حتما جور می‌شود؛ جای نگرانی نیست.

با انتشار یک استوری در صفحه اینستاگرام خیریه، بیش از 400میلیون تومان در حدود 10دقیقه به حساب خیریه واریز شد. اتفاق عجیبی بود. با خوشحالی زیاد سریع روند درمان را شروع کردیم و حالا خوشبختانه آن کودک می‌تواند با هردو چشمش ببیند.

*بحث جمع‌آوری پول از طریق فضای مجازی مطرح شد. عده‌ای معتقدند این رویه می‌تواند روزنه‌های سواستفاده برخی‌ها را فراهم کند. قبول دارید؟

من فکر می‌کنم در وهله اول اگر سوقصدی باشد، خدا کمک نمی‌کند که یک جمع خیریه سالیان سال در یک شهر با اعتبار و آبرو فعالیت و زندگی کنند. در مرحله بعد معتقدم مردم ما به خوبی می‌توانند تشخیص بدهند که چه کسی واقعا به دنبال کار خیر است یا به دنبال سواستفاده. البته این را هم رد نمی‌کنم که ممکن است در برخی موارد نادر عده‌ای هم با اهداف شوم به این حوزه ورود کنند اما خیلی زود شناسایی و حذف می‌شوند.

*می‌دانم پاسخ به این سوال ممکن است سخت باشد؛ اما دوست دارم بدانم آماری ریالی از کمک‌هایی که تا به حال جمع‌آوری و صرف نیازمندان شده در دست دارید؟

سوال واقعا سختی هست چون حجم کمک‌ها واقعا زیاد هست. مثلا ما فقط در زلزله خوی بالغ بر 15میلیاردتومان هزینه کردیم. یا از دوران کرونا تا به حال 134هزار بسته معیشتی توزیع کرده‌ایم.

*خوب شد به زلزله خوی اشاره کردید. خیرین جوان جزو فعالترین گروه‌های مردمی در زلزله خوی بود. از آن روزها برایمان بگویید.

با وقوع زلزله در خوی، ما سعی کردیم شبانه و در سریع‌ترین زمان ممکن خودمان را به آنجا برسانیم. در این حد که حتی در مسیر پا به پای خودروهای هلال احمر در حرکت بودیم. ما از همان لحظات اولیه نسبت به توزیع اقلام مورد نیاز شروع کردیم و حتی این‌روزها هم این روند با اهدا کانکس ادامه دارد. از همین طریق هم از همه خیران و نوع‌دوستان تبریزی می‌خواهم که مردم خوی را فراموش نکنند و با اهدا مصالح و کانکس روند کمک‌رسانی را ادامه دهند. چرا که اصلی‌ترین نیاز آن‌ها در این روزها همین‌ها است.

*برخی‌ها می‌گویند علاقه زیادی به دیده شدن دارید و در نتیجه انعکاس زیاد فعالیت‌هایتان در رسانه‌ها، این شائبه مطرح می‌شود که شاید بخواهید وارد حوزه دیگری از جمله انتخابات شورا یا مجلس شوید. پاسخ‌تان چیست؟

قطعا اینطور نیست. آن‌هایی که من را از نزدیک می‌شناسند می‌دانند که به هیچ وجه قصد ندارم وارد هیچ رقابت انتخاباتی یا کار سیاسی شوم. در حالی که افراد بسیار زیادی در نقاط مختلف شهر مخصوصا در حاشیه شهر من را می‌شناسند و همین باعث شده بود برخی کاندیداها از من طلب کمک کنند اما من با قاطعیت دست رد به سینه آن‌ها زدم و با اینکه برخی‌شان از دوستان من بودند، از همان موقع از دست من ناراحتند.

*به نظر شما یک جوان می‌تواند با سرمایه اندک هم به حوزه کار خیر ورود پیدا کند؟

قطعا می‌تواند. عقیده من این است که کار خیر پول زیاد نمی‌خواهد، قلب بزرگ می‌خواهد. این حرف را شاید زیاد شنیده‌اید که شاید کسی 1میلیاردتومان برای کار خیر اختصاص می‌دهد در حالی که آن رقم یک‌هزارم سرمایه‌اش هم نمی‌شود اما کسی 100هزار تومان اختصاص می‌دهد؛ در حالی که کل دارایی‌اش در همان لحظه 100هزار تومان است.

*یکی دیگر از موضوعاتی که گروه شما به دفعات زیاد ورود پیدا کرده، تامین مسکن برای نیازمندان بوده است؛ به ویژه آن دسته که اسباب و اثاثیه‌شان بیرون ریخته شده و در کل جایی برای گذران زندگی نداشتند.

بله حدود 30مورد در این حوزه داشتیم که خوشبختانه با کمک‌های بی‌منت مردم خیرخواهمان راهی خانه کردیم. شاید جالب است بدانید که امروزه 80درصد مراجعات مردمی به خیریه ما از بابت تامین ودیعه و اجاره مسکن، 15درصد به خاطر هزینه‌های درمان و 5درصد به خاطر تامین اقلام معیشتی است. این نشان می‌دهد متاسفانه موضوع مسکن به یک بحران تبدیل می‌شود و روز به روز مردم توان خود را برای تامین هزینه مسکن از دست می‌دهند که مسئولان امر باید فکری اساسی برای این موضوع بکنند.

*و سخن پایانی؟

خوشبختانه شهر ما تبریز که به عنوان شهر بدون گدا شناخته می‌شود، در مقایسه با شهرهای هم‌تراز داخلی و خارجی واقعا عاری از هرگونه متکدی است و ما این عنوان را بیش از همه چیز مدیون خیریه‌های قدیمی و مردم خیرخواه شهرمان هستیم که اجازه نمی‌دهند همشهری‌شان به خاطر نیاز مالی حاضر به متکدی‌گری باشد. اخیرا هم مدیریت شهری تبریز جمع‌آوری متکدیان خیابانی حرفه‌ای را به صورت جدی دنبال می‌کند که واقعا آثار خوبی برای شهرمان دارد. از شما اهالی محترم رسانه و از همه مردم عزیز تبریز که همواره یار و یاور ما هستید و نمی‌گذارید دست‌مان برای کمک به نیازمندان خالی باشد، سپاسگزارم.